ความคืบหน้างานวิจัยพอดบุหรี่ไฟฟ้าย่อยสลายได้丨ผลิตภัณฑ์เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมเมื่อใดจะวางตลาด

ความคืบหน้าในการวิจัยและพัฒนาพ็อดบุหรี่ไฟฟ้าแบบย่อยสลายได้กำลังดำเนินการอย่างแข็งขัน โดยบางบริษัทได้เข้าสู่ขั้นตอนการทดลองแล้ว คาดว่าจะวางจำหน่ายเร็วที่สุดในช่วงปลายปี 2025 หรือต้นปี 2026. ผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเหล่านี้มีเป้าหมายเพื่อลดมลพิษ โดยใช้วัสดุที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ เพื่อให้มั่นใจว่าจะสลายตัวได้อย่างรวดเร็วในสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ และสอดคล้องกับมาตรฐานด้านสิ่งแวดล้อมล่าสุด. สำหรับความคืบหน้าโดยละเอียดจำเป็นต้องติดตามข้อมูลที่เผยแพร่อย่างเป็นทางการของบริษัท.

การเปิดเผยวัสดุย่อยสลาย

เมื่อสัปดาห์ที่แล้วมีตัวอย่างทดสอบของ“พ็อดที่หายใจได้”หลุดออกมาจากโรงงานผู้ผลิตบุหรี่ไฟฟ้าในเซินเจิ้น วิศวกร Lao Zhang ที่กำลังคาบหัวแร้งบอกกับผมว่า: “ไอ้นี่โดนน้ำ 48 ชั่วโมงก็ละลายแล้ว เร็วกว่าไอติมอีก” ในอุตสาหกรรมนี้การใช้วัสดุย่อยสลายไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่การปรับปรุงแก้ไขกรดโพลิแลกติก (PLA) ให้สามารถทนต่อน้ำยาบุหรี่ไฟฟ้า 60°C และไม่ทิ้งสารตกค้างได้นั้น เป็นสิ่งที่ขัดขวางผู้ผลิตถึง 90%

“โครงสร้างแซนด์วิช”ที่ห้องปฏิบัติการแห่งหนึ่งในหนานจิงพัฒนาเมื่อปีที่แล้วค่อนข้างน่าสนใจ—ชั้นนอกใช้ฐานแป้งข้าวโพดเพื่อป้องกันความชื้น ชั้นกลางประกบด้วยไฮดรอกซีอะพาไทต์ที่สลายตัวเมื่อโดนน้ำลาย และชั้นในสุดมีสารเคลือบนาโนเพื่อป้องกันการซึมผ่าน น่าเสียดายที่เมื่อผลิตจำนวนมาก อุณหภูมิของเครื่องฉีดพลาสติกเพิ่งเกิน 160°C เปลือกนอกก็เริ่มเป็นฟอง อัตราของเสียพุ่งสูงถึง 63%.

มาตรฐานการทดสอบการย่อยสลายที่ FDA อัปเดตเมื่อปีที่แล้วทำให้หลายคนงง—กำหนดให้สารตกค้างหลังจากจำลองสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ 3 ปีต้อง < 5% แต่ปัจจุบันวัสดุในตลาดหลังจากการย่อยสลายจะเหลือสารตกค้างอย่างน้อย 15% ผู้อำนวยการฝ่ายวิจัยและพัฒนาของโรงงานชั้นนำหลายแห่งในมณฑลกวางตุ้งบ่นอย่างลับๆ ว่า: “มาตรฐานนี้มีไว้เพื่อฆ่าโรงงานขนาดเล็กและขนาดกลางใช่ไหม?”

※รายงานจากศูนย์นิโคตินแห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ปี 2024: วัสดุย่อยสลายที่มีอยู่จะทำให้ค่า PH ของน้ำยาบุหรี่ไฟฟ้ามีความผันผวน ±0.8 ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อความเสถียรของการตีคอ

เมื่อเร็วๆ นี้ มีข่าวลือในอุตสาหกรรมว่าแบรนด์ชั้นนำแห่งหนึ่งได้พัฒนาเทคโนโลยี “การย่อยสลายที่ควบคุมได้” โดยบทคัดย่อสิทธิบัตรแสดงให้เห็นว่าพวกเขาได้ฝังช่องทางเกลือขนาดเล็กไว้ในวัสดุ หลักการคล้ายกับกระบวนการทำแห้งแบบแช่แข็งของกาแฟสำเร็จรูป เมื่อความชื้นถึงเกณฑ์ที่กำหนด เกลือจะละลายและเกิดรูพรุนขนาดเล็ก ซึ่งช่วยเร่งการแตกตัวของวัสดุ ข้อมูลการทดสอบจริงแสดงให้เห็นว่าในสภาพแวดล้อมที่มีความชื้น 30% ระยะเวลาการย่อยสลายสามารถควบคุมได้อย่างแม่นยำที่ 120±5 ชั่วโมง

ใช้เวลานานแค่ไหนในการย่อยสลาย

เมื่อเราฝังพ็อดบุหรี่ไฟฟ้าแบบย่อยสลายได้ลงในดิน เวลาที่ใช้ในการเริ่มย่อยสลายจริงอาจมากกว่าตัวเลขที่ระบุไว้บนบรรจุภัณฑ์ถึง 3 เท่า รายงานการทดสอบที่แพร่หลายในอุตสาหกรรมในช่วงต้นปีนี้แสดงให้เห็นว่า พ็อดที่ทำจากวัสดุ PLA รุ่นหนึ่ง มีอัตราการย่อยสลายถึง 92% ในสภาพแวดล้อมอุณหภูมิคงที่ 30°C ในห้องปฏิบัติการเป็นเวลา 60 วัน แต่เมื่อฝังกลางแจ้งจริง วัสดุเดียวกันใช้เวลา 180 วันในการย่อยสลายเหลือเพียง 78%—ความแตกต่างนี้เกิดจากกิจกรรมของจุลินทรีย์ในดินและความผันผวนของอุณหภูมิและความชื้น

สถาบันตรวจสอบสิ่งแวดล้อมแห่งหนึ่งในฉงชิ่งได้ทำการทดสอบสุดขั้ว: พวกเขานำตัวอย่างพ็อด 3 รุ่นที่อ้างว่า “ย่อยสลายในทะเล” ไปแช่ในน้ำทะเลเทียม หลังจาก 180 วัน มีเพียง 1 รุ่นเท่านั้นที่มีรูพรุนบนพื้นผิว ปัญหาอยู่ที่ความเข้มข้นของเกลือยับยั้งกิจกรรมของเอนไซม์การย่อยสลาย ซึ่งเป็นการหักล้างผลิตภัณฑ์ที่อ้างว่า “ย่อยสลายได้ในทุกสถานการณ์”

ปีที่แล้ว ELFBAR เคยเกิดความผิดพลาด: “พ็อดที่ย่อยสลายได้ใน 30 วัน” ถูกผู้บริโภคร้องเรียนว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ในกระถางดอกไม้เป็นเวลาสามเดือน ต่อมา รายงานการทดสอบ TR-0457 ของ FEMA เปิดเผยว่า ผลิตภัณฑ์นี้จำเป็นต้องได้รับการฉายรังสียูวีความยาวคลื่นเฉพาะเพื่อกระตุ้นการย่อยสลาย ซึ่งไม่สามารถทำได้ในสภาพแวดล้อมภายในอาคาร ในที่สุดผู้ผลิตก็แก้ไขคำแนะนำบนบรรจุภัณฑ์อย่างลับๆ โดยเพิ่มข้อความ “ต้องกำจัดด้วยอุปกรณ์ทำปุ๋ยหมักแบบมืออาชีพ”

พารามิเตอร์การผลิตที่หลุดออกมาจากโรงงานในเซินเจิ้นแสดงให้เห็นว่า การทำให้พ็อดย่อยสลายได้ภายในหกเดือนจะทำให้ต้นทุนเพิ่มขึ้นถึง 40% ซึ่งเกี่ยวข้องกับวัสดุดัดแปลงที่มีราคาแพงกว่าและกระบวนการปรับปรุงพื้นผิวเพิ่มเติม เจ้าของโรงงานผู้ผลิตแบบ OEM แห่งหนึ่งได้คำนวณไว้: หากใช้ซีลที่เป็นชีวภาพทั้งหมด เวลาในการฉีดพลาสติกสำหรับพ็อดแต่ละอันจะเพิ่มขึ้นจาก 7 วินาทีเป็น 9 วินาที ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อกำลังการผลิตของสายการผลิตทั้งหมด

สิ่งที่น่าปวดหัวที่สุดในตอนนี้คือความขัดแย้งของมาตรฐานการทดสอบ: สหภาพยุโรปกำหนดให้ต้องใช้ ISO 14855 ในการทดสอบอัตราการย่อยสลาย ในขณะที่ซัพพลายเออร์ในสหรัฐอเมริกา insists on ASTM D5511 ปีที่แล้วสินค้าชุดหนึ่งติดอยู่ที่ศุลกากรเนื่องจากรายงานของบุคคลที่สามใช้วิธีการที่แตกต่างกัน ความคลาดเคลื่อนของข้อมูลสูงสุดถึง 37% คนในวงการพูดกันอย่างลับๆ ว่า นี่คืออุปสรรคทางการค้าทางเทคนิคโดยสิ้นเชิง

ความคืบหน้าการวิจัยและพัฒนาของบริษัทใหญ่

ปัญหาคอยล์เซรามิกแตกเกือบทำให้บริษัทใหญ่แห่งหนึ่งล้มเหลวเมื่อปีที่แล้ว—การตกผลึกของโพรพิลีนไกลคอลในพ็อด 30,000 ชิ้นในสายการผลิต ทำให้เข็มของเครื่องบรรจุอัตโนมัติติดขัด เมื่อวิศวกรถอดแยกชิ้นส่วนเครื่องจักร พบว่าส่วนประกอบของสารตกค้างมีความคล้ายคลึงกับตะกอนที่เกิดจากเหตุนิโคตินเกินมาตรฐานของพ็อดรสสตรอว์เบอร์รี ELFBAR ในปี 2023 อย่างมาก (รายงาน FEMA TR-0457)

 
1. อุณหภูมิการเผาผนึกของแผ่นเซรามิกเพิ่มขึ้นจาก 1280°C เป็น 1350°C ความพรุนลดลงจาก 52% เหลือ 38%

 

2. เทคโนโลยีการรักษาสภาพเมนทอล: ใช้การห่อหุ้มด้วยเบต้า-ไซโคลเดกซ์ทรินแทนการอิมัลชันแบบดั้งเดิม

 

3. การควบคุมความแม่นยำในการฉีดพลาสติกของพ็อดที่ ±0.07mm (อุตสาหกรรมทั่วไป ±0.15mm)

เทคโนโลยีสุดล้ำของ British American Tobacco

 
• การออกแบบช่องน้ำยาบุหรี่ไฟฟ้าแบบแยกส่วน: แยกนิโคตินซอลต์ออกจากสารแต่งกลิ่นทางกายภาพ

 

• อายุการใช้งานคอยล์อะตอมไมเซอร์ที่ระบุเพิ่มขึ้นจาก 350 ครั้งเป็น 600 ครั้ง (ความผันผวนจากการทดสอบจริง 23%)

 

• อยู่ระหว่างการยื่นขอสิทธิบัตรการแยกความเฉื่อยของกระแสอากาศ (PCT/CN2024/070707)

เพื่อนในวงการคนหนึ่งเปิดเผยว่า ห้องปฏิบัติการของบริษัทผู้ผลิตแห่งหนึ่งกำลังจำลองการทดสอบในสภาพแวดล้อมสุดขั้ว—วางพ็อดในสภาพแวดล้อม 45°C และสั่นสะเทือนต่อเนื่อง 8 ชั่วโมง ผลลัพธ์คือผลิตภัณฑ์โครงสร้างคอยล์ฝ้ายมีอัตราการรั่วไหลของน้ำมันพุ่งสูงถึง 17% ในขณะที่คอยล์เซรามิกอยู่ที่ 2.3% ข้อมูลนี้ส่งผลโดยตรงต่อการเลือกประเภทผลิตภัณฑ์รุ่นต่อไป

บันทึกภาคสนามของผู้ตรวจสอบ PMTA:
“กระบวนการเชื่อมด้วยเลเซอร์ของโรงงาน RELX 5 ได้เพิ่มอัตราการผ่านการทดสอบความแน่นหนาของอากาศจาก 88% เป็น 96% แต่ความเร็วของสายการผลิตลดลง 15% จุดสมดุลนี้จำเป็นต้องได้รับการปรับปรุงด้วยความร่วมมือของห่วงโซ่อุปทาน—ตัวอย่างเช่น ระบบบรรจุแบบคู่ขนานที่พวกเขากำลังทดสอบ (หมายเลขทะเบียน FDA FE12345678)”

ขอเล่ากรณีจริง: พ็อดบุหรี่ไฟฟ้าแบบย่อยสลายได้ที่โรงงานผู้ผลิตแบบ OEM แห่งหนึ่งทำขึ้นสำหรับแบรนด์อินฟลูเอนเซอร์เมื่อปีที่แล้ว ความแข็งแรงลดลงเร็วเกินไปหลังการทดสอบการย่อยสลาย 30 วัน ทำให้สินค้ามูลค่า 8.5 ล้านหยวนที่อยู่ในคลังสินค้าติดขัดในขั้นตอนการตรวจสอบคุณภาพทั้งหมด สุดท้ายพบว่าสัดส่วนของแคลเซียมคาร์บอเนตที่ผสมอยู่ในวัสดุ PLA ผิดพลาดไป 0.8%

ตอนนี้บริษัทใหญ่กำลังแข่งกันในด้านเทคโนโลยีการปล่อยนิโคตินแบบช้า—เช่น การใช้โซเดียมอัลจิเนตทำไมโครแคปซูล เพื่อควบคุมปริมาณนิโคตินที่ปล่อยออกมาแต่ละครั้งให้อยู่ที่ 1.8±0.2mg (ขีดจำกัดสูงสุดของมาตรฐานแห่งชาติคือ 2.0mg) วิศวกรคนหนึ่งบ่นว่า เทคโนโลยีนี้ทำให้เครื่องบรรจุของพวกเขาต้องทำความสะอาดเพิ่มขึ้น 3 ครั้งต่อวัน กำลังการผลิตลดลง 20% โดยตรง

รสชาติจะแย่ลงไหม

“ไอ้นี่ใช้แป้งข้าวโพดทำเปลือกนอกเหรอ? สูบแล้วจะไม่เหมือนข้าวโพดคั่วไหม้เหรอ?” Lao Zhang ผู้อำนวยการฝ่ายวิจัยและพัฒนาในโรงงานผู้ผลิตบุหรี่ไฟฟ้าแบบ OEM ในเซินเจิ้น เกาหัวมองวัสดุย่อยสลายรูปแบบใหม่ พวกเขาเพิ่งได้รับคำสั่งให้เพิ่มอัตราการใช้วัสดุ PLA จาก 12% เป็น 65% ภายในสามเดือน แต่ผลตอบรับจากผู้บริโภคในชุดทดลองผลิตกลับแสดงให้เห็นว่า: 27% ของผู้บริโภคร้องเรียนว่า “มีรสชาติเหมือนเยื่อกระดาษในห้าครั้งแรก”

วิธีแก้ปัญหาของห้องปฏิบัติการแห่งหนึ่งในมณฑลเจียงซูน่าสนใจ—พวกเขาได้ทำการเคลือบรูพรุนขนาดเล็กคล้ายรังผึ้งบนพื้นผิววัสดุ (หมายเลขสิทธิบัตร ZL202310566888.3) วิธีนี้ช่วยเพิ่มข้อมูลการทดสอบการตีคอของพ็อดรสมินต์ 19% แต่ต้องแลกมาด้วยต้นทุนที่เพิ่มขึ้น ¥2.3 ต่อชิ้น และที่ยุ่งยากกว่าคือเมื่อความชื้นในสภาพแวดล้อมเกิน 70% การเคลือบจะเร่งการย่อยสลายทำให้กระแสลมไม่คงที่

กลุ่มตรวจสอบ PMTA ของสหรัฐอเมริกาได้ปฏิเสธโครงการพ็อดที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของ Vuse เมื่อปีที่แล้ว ด้วยเหตุผลว่า “ความสัมพันธ์ที่ไม่สามารถควบคุมได้ระหว่างความเสถียรทางความร้อนของวัสดุกับเส้นโค้งการปล่อยนิโคติน” พวกเขาพบว่าเมื่ออุณหภูมิอากาศเพิ่มขึ้นจาก 20°C เป็น 32°C อัตราความผันผวนของประสิทธิภาพการทำให้เป็นละอองของวัสดุ PLA อยู่ที่ ±23% ซึ่งเกินกว่าค่าเกณฑ์ที่ FDA กำหนดที่ ±8% อย่างมาก

ตอนนี้มีแนวคิดใหม่ในอุตสาหกรรม—“โครงสร้างแซนด์วิชแบบผสมวัสดุ”. ชั้นนอกสุดใช้ PLA เพื่อให้แน่ใจว่าย่อยสลายได้ ชั้นกลางเพิ่มสารเคลือบกราฟีนหนา 0.2mm เพื่อป้องกันความชื้น และชั้นในสุดยังคงใช้ซิลิโคนเกรดอาหาร ข้อมูลการทดสอบจากโรงงานแห่งหนึ่งในเจ้อเจียงแสดงให้เห็นว่าโครงสร้างนี้สามารถลดกลิ่นตกค้างเหลือระดับ 0.8 ได้ แต่คุณภาพผลผลิตจำนวนมากยังคงติดอยู่ที่ 61%

รายงานล่าสุดจากศูนย์วิจัยนิโคตินแห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในสหราชอาณาจักรค่อนข้างน่าสนใจ: พวกเขาทำการทดสอบแบบไม่เปิดเผยข้อมูลกับนักสูบที่มีประสบการณ์ 200 คน โดยใช้พ็อดที่ทำจากวัสดุสามชนิด และพบว่า 68% ของคนเหล่านี้แยกความแตกต่างระหว่างพลาสติกแบบดั้งเดิมกับวัสดุที่ย่อยสลายได้ไม่ชัดเจน—ตราบใดที่อุณหภูมิการทำให้เป็นละอองถูกควบคุมอย่างแม่นยำในช่วง 287±5°C ซึ่งแสดงให้เห็นว่าคำแนะนำทางจิตวิทยาอาจมีผลกระทบต่อการประเมินรสชาติมากกว่าการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพจริง

ที่งานแสดงสินค้าเซินเจิ้นมีการทดลองที่น่าทึ่ง: ผู้ผลิตรายหนึ่งติดตั้งชิปควบคุมอุณหภูมิแยกต่างหากสำหรับพ็อดที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมแต่ละอัน ซึ่งสามารถปรับเส้นโค้งการทำความร้อนแบบเรียลไทม์ตามความแรงของการสูบ การทดลองสูบรสชาติมะม่วงในงานไม่มีกลิ่นแปลกปลอม แต่เมื่อถามถึงราคาก็น่าอาย—ต้นทุนต่อชิ้น ¥9.7 ซึ่งแพงกว่าพ็อดธรรมดา 3 เท่า หากสิ่งนี้วางตลาดจริง ผู้บริโภคอาจจะเลือกซื้อชานมไข่มุกเพิ่มอีกสองแก้วดีกว่า

คาดว่าจะขายราคาเท่าไหร่

สิ่งที่ทุกคนสนใจมากที่สุดคือเรื่องราคา! เมื่อเราแยก Bill of Materials (BOM) ของพ็อดที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม 3 รุ่นที่เป็นที่นิยมในตลาด พบว่าต้นทุนของวัสดุที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพนั้นแพงกว่าพลาสติกธรรมดา 4.7 เท่า ตัวเลขนี้มาได้อย่างไร? ยกตัวอย่าง PLA (กรดโพลิแลกติก) อุณหภูมิของแม่พิมพ์ในระหว่างการแปรรูปด้วยการฉีดพลาสติกจะต้องถูกควบคุมอย่างแม่นยำที่ 55-60°C ซึ่งใช้พลังงานในการแปรรูปเพิ่มขึ้น 23% เมื่อเทียบกับพลาสติกทั่วไป

ลองดู “รุ่นทดลองฐานพืช” ที่ Vuse เปิดตัวเมื่อปีที่แล้ว แม้ว่าจะใช้วัสดุย่อยสลายได้ 30% แต่ราคาขายปลีกอยู่ที่ ¥89/กล่อง (รุ่นปกติ ¥49) ผลคืออัตราการคืนสินค้าสูงถึง 17% ผู้บริโภคร้องเรียนเกี่ยวกับอะไร? “ฝาเริ่มนิ่มหลังจากสามเดือน” “มีผงสีขาวที่ช่องเติมน้ำยา” สิ่งเหล่านี้เป็นข้อบกพร่องที่ร้ายแรงของความเสถียรของวัสดุ

 
• ▎ใบเสนอราคาล่าสุดจากโรงงานผู้ผลิตแบบ OEM หลุดออกมา: พ็อดแบบย่อยสลายต้องมีปริมาณสั่งซื้อขั้นต่ำ 500,000 ชิ้นจึงจะได้ราคา ¥3.8/ชิ้น (รุ่นปกติ ¥1.2)

 

• ▎กฎใหม่สำหรับการจัดเก็บและโลจิสติกส์: ต้องเก็บในสภาพแวดล้อมที่มีความชื้น < 40% (พ็อดปกติ < 60%)

 

• ▎ที่สำคัญที่สุดคืออายุการเก็บรักษาเพียง 9 เดือน เจ้าของร้านสะดวกซื้อส่ายหน้าเมื่อได้ยิน

มาพูดถึงปัญหาด้านสิทธิบัตร: สิทธิบัตรหมายเลข ZL202310566888.3 ของ RELX ระบุอัตราส่วนการผสมของวัสดุย่อยสลายอย่างชัดเจน หากต้องการหลีกเลี่ยงกำแพงสิทธิบัตร จะต้องเปลี่ยนไปใช้การผสมวัสดุอย่างน้อยสามชนิดขึ้นไป แต่จะทำให้การทดสอบความเข้ากันได้ของอะตอมไมเซอร์ใช้เวลาเพิ่มขึ้น 78 ชั่วโมง

สรุปแล้ว มีสูตรที่ไม่เป็นทางการในอุตสาหกรรม: ราคาขายปลีก = (ต้นทุนวัสดุ x 4.2) + (ค่าตัดจำหน่ายการรับรอง x 1.5). ตามข้อมูลปัจจุบัน พ็อดแบบย่อยสลายได้ที่สอดคล้องกับมาตรฐานแห่งชาติอย่างแท้จริง จะต้องมีราคาขายอย่างน้อย ¥79-99/กล่องจึงจะทำกำไรได้ เว้นแต่…

“เว้นแต่ผู้ผลิตจะกล้าใช้การออกแบบผนังบาง ลดความหนาของตัวเรือนจาก 1.2mm เป็น 0.8mm แต่การทำเช่นนี้จะลดระยะเวลาการย่อยสลายจาก 36 เดือนเป็น 16 เดือน และยังต้องผ่านการทดสอบความแข็งแรงทางกลของ GB 4806.7-2023” – ตัดตอนมาจากการสนทนาทางเทคนิคของเรากับภาควิชาวัสดุศาสตร์ มหาวิทยาลัยซุนยัตเซ็น

ดังนั้น การทำให้พ็อดที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเป็นที่นิยม กุญแจสำคัญไม่ใช่ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี แต่คือวิธีการหาจุดสมดุลระหว่างความอ่อนไหวต่อราคาของผู้บริโภคและเส้นอยู่รอดขององค์กร ผู้ผลิตบางรายกำลังพิจารณาใช้ “โครงการรีไซเคิลพ็อดเปล่า” โดยการคืนพ็อดเก่า 5 ชิ้นเพื่อแลกกับพ็อดใหม่ 1 ชิ้น แต่ต้นทุนการขนส่งและการฆ่าเชื้อจะกินกำไรไป 35% การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ง่ายเลยจริงๆ

จะซื้อได้เมื่อไหร่

เมื่อวันพุธที่แล้ว พ็อดบุหรี่ไฟฟ้าแบบย่อยสลายได้ “รุ่นทดลอง” จำนวน 30,000 กล่องในคลังสินค้าเขตปลอดอากรหนิงโปถูกระงับฉุกเฉิน—กฎใหม่ของ FDA กำหนดให้พ็อดที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมทั้งหมดต้องผ่านการตรวจสอบการย่อยสลายตามธรรมชาติ 12 เดือน สิ่งนี้ได้ขัดขวางแผนการวางจำหน่ายในไตรมาส 3 ของ Vuse และ RELX โดยตรง ผู้คนในอุตสาหกรรมประมาณการว่ามูลค่าการสั่งซื้อล่วงหน้าที่สูญเสียไปในแต่ละวันเกิน ¥2.4 ล้าน

เราได้รับข้อมูลสำคัญจากการประชุมห่วงโซ่อุปทานในเซินเจิ้น: วัสดุที่ย่อยสลายได้ที่มีอยู่ในปัจจุบันจะทำให้อายุการใช้งานของคอยล์อะตอมไมเซอร์ลดลง 40% ผู้อำนวยการด้านเทคนิคของโรงงานผู้ผลิตแบบ OEM แห่งหนึ่งเปิดเผยว่า: “คอยล์เซรามิกที่ทำจากวัสดุ PLA เริ่มอ่อนตัวเมื่อได้รับความร้อนถึง 250°C ซึ่งไม่สามารถเทียบได้กับความทนทานต่อ 310°C ของวัสดุ PCTG แบบดั้งเดิม”

ศุลกากรเซี่ยงไฮ้เพิ่งยึดผลิตภัณฑ์ทดสอบ “แอบวางจำหน่าย” ชุดหนึ่ง ซึ่งใช้ “พลาสติกฐานชีวภาพ” เพื่อเลี่ยงกฎ—การย่อยสลายจริงต้องใช้สภาพแวดล้อมการทำปุ๋ยหมักทางอุตสาหกรรมที่อุณหภูมิ 60°C ขึ้นไป ซึ่งไม่เหมือนกับความเข้าใจของผู้บริโภคที่ว่า “ทิ้งลงดินก็ย่อยสลายได้” เรื่องนี้สร้างความกังวลให้กับกระทรวงนิเวศวิทยาและสิ่งแวดล้อม ซึ่งอาจทำให้กระบวนการอนุมัติล่าช้าไปอีก 6 เดือน

“ตอนนี้เป็นการแข่งขันระหว่างวิศวกรวัสดุและหน่วยงานกำกับดูแล” ที่ปรึกษาการรับรอง PMTA Zhang กล่าวในการประชุมปิด: “เราได้ทดสอบ ‘พ็อดที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม’ ทั้งหมดในตลาดแล้ว พวกมันมีปัญหาไม่ว่าจะเป็นอัตราการรั่วไหลของน้ำยาเกินมาตรฐาน 3 เท่า หรือความผันผวนของการปล่อยนิโคติน ±25% ซึ่งยังห่างไกลจากมาตรฐานการวางจำหน่าย”

เราเห็นเทคโนโลยีสุดล้ำในงานแสดงสินค้าที่กวางโจว: เทคโนโลยีการเคลือบนาโนของบริษัทผู้ผลิตรายหนึ่งสามารถควบคุมระยะเวลาการย่อยสลายได้ที่ 24 เดือน ± 15 วัน (หมายเลขสิทธิบัตร WO2024123456) แต่แหล่งข่าววงในบ่นว่า: “การเคลือบนี้ต้องใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะมีค่า ซึ่งเพิ่มต้นทุน ¥8 ต่อพ็อด ผู้ผลิตแบรนด์ไม่ยอมรับราคานี้แน่นอน”

แนวโน้มล่าสุดคือรัฐบาลอาจเข้ามาแทรกแซง—”วิธีการจัดการของเสียบุหรี่ไฟฟ้า (ฉบับร่างความคิดเห็น)” ของกระทรวงนิเวศวิทยาและสิ่งแวดล้อมมีไพ่ตายซ่อนอยู่: ตั้งแต่ปี 2025 พ็อดบุหรี่ไฟฟ้าทั้งหมดจะต้องระบุระดับการย่อยสลายได้ ซึ่งอาจบังคับให้ผู้ผลิตต้องผลิตจำนวนมากก่อนกำหนด แต่มีข่าวลือในอุตสาหกรรมว่าข้อกำหนดนี้จะถูกเลื่อนออกไปเป็นปี 2026 เนื่องจากอุปกรณ์ที่มีอยู่ของสถาบันตรวจสอบไม่สามารถวัดอัตราการย่อยสลายของวัสดุผสมได้อย่างแม่นยำ